De laatste winterse beelden

Het Drachtsterplein is al enige tijd veranderd in een gigantische zandhoop. Er zal wel een nieuwe rotonde komen. Met fietstunnels. Voorlopig moet je omrijden als je met de fiets over de Drachtsterbrug wilt. Omdat er nauwelijks sprake was van enige wegwijzering kwam ik tijdens het omrijden niet op maar onder de brug terecht, waar de pilaren van de brug een prachtige gelegenheid voor graffitispuiters vormen. Het is een stukje niemandsland. Een woud van dikke betonnen palen. Ik had er al eens wat foto’s gemaakt en me afgevraagd of ik er iets mee kon voor mijn dagboek. Ik zou er best een mooie performens of een ballet of iets dergelijks gesitueerd zien. Ruimte genoeg en niemand maakt er gebruik van. Alleen graffitispuiters en af en toe zal er wel een dak- en thuisloze onderkomen voor de nacht zoeken. Maar de performens of het ballet moeten we er voorlopig zelf bij verzinnen.

Gebruikte muziek:

Nigun,

Anour Brahem

De overwintering

Na de wat aarzelende start van de winter is het boven verwachtingen gaan vriezen alsmede enige sneeuwval. Niet veel, maar genoeg om door de sneeuw naar de stad te wandelen. Nu was ik al enige tijd nieuwsgierig of er met het dalen van de temperatuur nog actie gevoerd werd onder de Achmeatoren. Dus het kamp van Occupy leek me een goede bestemming. Daar kwam bij dat de VVD in de gemeenteraad vragen gesteld had over het kamp. De VVD is minder gecharmeerd van de actievoerders en is bang dat het Leeuwarder zakencentrum imagoschade oploopt. De gemeente heeft altijd welwillend tegenover het kamp gestaan. Tenslotte heeft iedere gemeente van enige betekenis een Occupykamp. Met de invallende vorst dacht ik dat er een verbod op buiten slapen zou worden afgekondigd. Zoals in Den Haag. Op zich geen gek idee. Aan een bevroren Occupyer heb je net niks. Bij –10 graden worden uit alle hoeken en gaten, dak- en thuislozen bij elkaar gevist en in half bevroren staat bij de Terp afgeleverd. Maar in het Occupykamp brand de houtkachel. Duidelijk was dat er een kleine harde kern vast besloten is, om te overwinteren aan de Lange Marktstraat. Vragen van de VVD veranderen daar al en geheel niets aan.

Gebruikte muziek: 

Vangelis

John Zorn

Toch nog vorst

Aan het begin van de week werd de eerste vorst van enige betekenis gemeld. Dus warme kleding aangedaan en enthousiast de camera ter hand genomen. Echter, er lag geen spat ijs op de Emmakade en al helemaal niet op de Harlingertrekvaart. Het water klotste en kabbelde als vanouds. Enig sinds teleurgesteld over het ontbreken van de in Friesland zo begeerde ijsvloer heb ik het standbeeld van de Elfstedenrijder die voor het WTC staat maar gefilmd. Het is een mooi beeld. Gemaakt door Auke Hettema. Het staat er al sinds 1966. Ook een mooi plekje met een vergezicht over de Tesselschadestraat. In de loop van de week begon de vorst serieuzere vormen aan te nemen. O.a. in Hempens/Teerns werd er op de ijsbaan, geschaatst. Maar voor het versturen van deze aflevering naar Mercurius RTV, heb ik nog geen ijsvorming van betekenis waargenomen. Wel veel waterhoenen. Dat weer wel.

Gebruikte muziek: Anouar Brahem

0chtenddauw

Na alle stormachtige en donkere dagen plotseling een paar heldere en zonnige dagen. In de stad was er weinig boeiends te filmen dus maar even buiten de stad gekeken. In het Leeuwarderbos reeën gesignaleerd. Met mijn fiets aan de hand liep ik aan de rand van het bos en stond plotseling oog in oog met ze. Voor ik mijn statief had uitgeklapt waren ze 2 km verder. Schuwe beestjes. Met de zoomlens kon ik ze nog achter halen. Maar dat is niet optimaal. Duidelijk is dat ze aan de randen van het bos bivakkeren. Ze maken uitstapjes naar de bewoonde wereld. Naar de volkstuintjes denk ik. Daar had ik ze al eens gezien. Het beste is dus om vroeg in de ochtend -voor dag en dauw- met een boerenkool op je hoofd je verdekt op te stellen aan de rand van het bos en dan maar wachten. Lunchpakketje mede nemen.

 gebruikte muziek: Jan Garbarek

Paranormale verschijnselen bij Hegebeintum

In mijn bezit is een klein oud boekwerkje dat Nederlandse Mythen en Sagen heet. Het boekje bevat een hoofdstukje Friese sagen en volksverhalen. Het  beschrijft o.a. de reuzen Manke Meine en Kromme Knilles uit Akrum en het kwade wiif van Hylpen en vooral veel dwaallichten. Dwaallichten zouden dolende zielen van mensen zijn die nog iets af te maken hebben. Bijvoorbeeld van kinderen die niet gedoopt zijn. Zij trekken mensen naar het water toe.

Volgens Nederlandse Mythen en Sagen zijn er dwaallichten bij de terp van Hegebeintum gesignaleerd. Nu heb ik in de buurt gewoond en heb er inderdaad veel dwaallichten waargenomen. Meestal deed ik de waarnemingen als ik ’s avonds op de fiets vanuit de kroeg op weg naar huis was. Het gebied heeft veel lange en niet of slecht verlichte wegen. Lichtvervuiling komt er niet voor. Van Leeuwarden is slechts een vage gloed aan de horizon waarneembaar. Het is dus stikdonker. Soms is in de verte een enkele lantaarnpaal te zien. Niet zelden heb ik een dergelijke paal voor iets buitenaards of  paranormaals aangezien. Maar de dwaallichten zijn overgeleverde volksverhalen en dateren uit duistere tijden toen er nog geen lantarenpalen bestonden en komen voor in alle tijden, landen en culturen.

Ongeveer 2 jaar geleden heb ik met het medium Jane Rose Kelly Clarent voor een aflevering van dit videodagboek een bezoek gebracht aan het kerkhof van Lekkum. Jane zag daar een geestverschijning. Het betrof een dame in een blauwe jurk. De geest had daar een bepaalde taak die betrekking had op het onderhouden van het kerkhof dat er enigszins vervallen bij lag. Hoewel er in Nederlandse Mythen en Sagen geen melding gemaakt wordt van een geest in een blauwe jurk bij Lekkum was het een geest met een missie of taak. Dus zou het best een dwaallicht geweest kunnen zijn. In het boekwerkje trof ik ook niets aan van de kleur van het gemiddelde dwaallicht. Maar al met al leek het me reden om met het medium poolshoogte nemen bij Hegebeintum waar volgens het boek dus een dwaallicht zou rond hangen.

Jane wilde aanvankelijk ’s avonds op pad. Immers is het waarschijnlijker een geestverschijning in het donker tegen het lijf te lopen dan bij daglicht. Maar in het donker is het slecht filmen. We hadden de mazzel dat we zonder problemen de sleutel van het kerkje kregen. Hoewel we geen dwaallichten hebben waargenomen ben ik in mijn overtuiging gesterkt dat ze er moeten zijn Een magische plek Hegebeintum. En die dwaallichten zijn nog niet van me af.

Wordt vervolgd. 

Gebruikte muziek: Abel Korzeniowski en het is de soundtrack van de film een Single Man