vrijdag 18 november 2011

De aankomst van Sinterklaas 12 november 2011

Na mijn verslag van de Sinterklaasintocht van vorig jaar, bleef ik me één brandende vraag zitten? Waar stapt Sinterklaas op? Het lijkt me niet handig om de boot te laten vertrekken vanaf bijvoorbeeld de Willemskade. Kleine kinderen die in de veronderstelling verkeren dat Klaas in Spanje het ruime sop kiest, zouden hem daar per ongeluk kunnen zien opstappen.en even later met het hele zaakje weer in de Prinsentuin zien uitstappen.

Klaas vertrekt bij de Schenkenschans en moet dan nog een eindje per schip de stad door alwaar de juichende menigte aan de walkant hem uitbundig verwelkomt. Mijn eigen Klaas herinneringen had ik al aan dit dagboek toevertrouwd. Maar er zijn  nog de Klaasherinneringen die ik deel met mijn eigen kinderen. 
Die zijn echter beperkt. Toen de jongste nog een peutertje was viel hun gezin uiteen door echtscheiding. Alhoewel ik nog wel met ze in de Prinsentuin heb gestaan kan ik het me slecht herinneren. Klaas, Kerst en Oud en Nieuw werden meestal in januari gevierd. Ook leuk. Gaf wel een beetje een oorlogsveteranengevoel.

vrijdag 11 november 2011

Open Atelierroute Leeuwarden 5 en 6 november 2011

Industrieterrein de Hemrik ligt er wat verlaten bij. Grote borden attenderen me er op dat ik hier honderden vierkante meters kantoorruimte kan huren. Je vraagt je af of het door de eurocrisis komt.
Het woonhuis en atelier van de beeldend kunstenares Carola Witteveen -die ik in het kader van de Atelierroute 2011 bezocht- lag fraai aan de Froskepôlle. Er was op het moment dat ik er was geen ander atelierbezoek. Maar ik was al vroeg op pad. Dus ik heb weinig zicht op het verdere verloop. De activiteiten in het kader van de atelierroute in de binnenstad trokken me minder. Wel viel het me op er andere kunstenaars aan bod kwamen dan vorig jaar. De aanwezigheid van ateliers op de Hemrik was nieuw voor me. Carola haar grote werk en ruimtelijke werk vond ik het mooist. Maar alle disciplines binnen de beeldende kunst waren vertegenwoordigd.

Zelf glas in lood maken is altijd een van de dingen voor me geweest die ik ooit nog eens wil doen. Ooit heb ik eens een aantal ontwerpen gemaakt die ik zou uitvoeren in het atelier van een Franse glas in loodkunstenaar die mij het oude ambacht tegen een kleine vergoeding zou leren. Toen ik het ontwerp af had was de Fransman vertrokken en zat er decorbouwer of iets dergelijks in het atelier. De ontwerpen zijn nooit uitgevoerd. Mede hier door ging mijn interesse uit naar het atelier van Fenna Grijpma

Aanvankelijk snapte ik niet hoe ze haar werk maakt. Nog steeds niet helemaal, trouwens. Fenna maakt grote kleurige afbeeldingen op folie, die je vervolgens op ramen of andere zaken kunt plakken. Een soort reuze stickers dus. Ze ontwerpt het op de computer en een bedrijf in Leeuwarden bedrukt het. Omdat ik een grafische achtergrond heb denk ik bij een grafische bewerking in kleur altijd in drukgangen. Iedere kleur heeft zijn eigen drukgang. Maar het apparaat waar Fenna haar werk mee gemaakt wordt moet dus een reusachtige printer zijn. Ik kan me voorstellen dat het gebruikt wordt voor winkelramen of iets dergelijks. Eigenlijk een techniek die ik niet mooi vind. Te geplastificeerd. Maar wat Fenna er mee doet is prachtig. Het zijn fraaie dromerige composities in een onnavolgbaar kleur gebruik. De toepassingen op ramen vind ik het mooist. Werk van haar is te zien in zwembad de Blauwe Golf.

 De gebruikte muziek is van John Zorn. Ik meen van de CD Filmworks 17.






vrijdag 4 november 2011

Een zondagochtend in Hegebeintum

Als je op zondagochtend in Ferwerd uit de bus stapt is het dorp uitgestorven. Alleen uit de kerk klinkt koorgezang. Voor de kerk staat een hele berg fietsen. Gedurende de 2 km wandelen richting Hegebeintum was het enige tekenen van menselijke aanwezigheid een enkele auto aan de horizon. 


De terp is met 8.80 meter boven ANP de hoogste terp van Friesland en Nederland. Afgelopen zomer had ik het plan om te fietsen naar Hegebeintum, maar het is er niet van gekomen. Dus nu maar de bus. Zoals de meeste Friese terpen is die van Hegebeintum gedeeltelijk afgegraven. Veel zijn ook verdwenen. Alleen de terpen waar een kerkje op stond zijn er nog. Het 12de eeuwse Romaans kerkje van Hegebeintum is beeldschoon. Het is klein en heeft maar één deur. Ik probeer me altijd voor te stellen hoe het vroeger was als de oude Middelzee buiten haar oevers trad. De Noord Oostenwind het water hoog opzweepte en de boerenbevolking bescherming zocht ik de kerk. Hoe de gebeden nauwelijks boven het geloei van de storm uitkwamen. Op de terugtocht kon ik de zeedijk zien. De Friese dijken zijn pas rond 1980 op Delta hoogte gebracht. Ferwerd lag er nog net zo verlaten bij als op de heenweg. Op het kruispunt op een bankje hingen een paar jongeren die zich zichtbaar aan het vervelen waren. Ze keken naar me alsof ik van Mars kwam. In de kerk galmde het koor nog steeds. Inmiddels zal het de middagdienst wel zijn. Godvruchtige luitjes die Ferwerders.

De gebruikte muziek is Nana van Manuel de Falla. Oorspronkelijk een vocaal stuk. Het wordt gespeeld door de violist Joshua Bell.




vrijdag 28 oktober 2011

Herfst

Na een uitgebreide speurtocht heb ik deze herfst eindelijk paddestoelen gevonden. Dit in tegenstelling tot vorig jaar. Vorig jaar heb ik vooral in het Leeuwarderbos gezocht.. Maar het blijkt dat je voor een fatsoenlijke paddestoel verder moet fietsen. Het Bos van Epey. Het is een ouder bos maar echt veel heb ik er ook niet gezien. Ook de drol van Wim T. Schippers was weg. Jammer. Veel kunst is er niet over. De laatste tentoonstelling die ik heb gezien was Passages  in 2005. De laatste schijnt in 2008 plaats te hebben gevonden. Daarvan bleef de drol die nu weg is over. Daarna heb ik vrij weinig vernomen over een vervolg van Passages. Maar zonder beelden is het bos ook mooi. Gelukkig.

Gebruikte muziek: Joaquin Rodrigo, Andante Nostalgico

vrijdag 14 oktober 2011

Oldehoofsterkerkhof

langs de laatste restjes van een te warme winter
verkent een bescheiden voorjaarswind het wassende plein
dat even geen plein meer was
maar nu, traag kruipend
uit een cocon van geschiedkundige gelaagdheid,
het gevlijmde hart van de stad
weer in krachtige kwadraten laat kloppen

de laatste rustplaats der bevoorrechten
nu verworden tot stalkamer van de heilige koe
kan eindelijk  rustig inklinken  voor honderden jaren
of niet minder lang
aan de periferie van een majestueuze bovenstad
met het oude, vertrouwde baken:
de Oldehove 

Melvin van Eldik


De Oldehove is veelvuldig bezongen. Menig dichter heeft zijn/haar diepste zielenroerselen gewijd aan de historische bouwfout. De echte Liwwader haalt opgelucht adem als hij na afwezigheid de kromme toren weer ziet.

Op 22 oktober tijdens de Dag van  de Leeuwarder Geschiedenis zal er een poëzieavond worden gehouden in de Oldehove waar bekende en minder bekende dichters een gedicht voordragen over, jawel de Oldehove of het aanpalende plein het Oldehoofsterkerkhof.  
Reden dus om met Melvin van Eldik een nieuw gedicht “Oldehoofsterkerkhof” op te nemen. Omdat één gedicht wat mager is, besloten we ook het gedicht Prînsetún maar te doen. Ligt tenslotte lekker dicht bij elkaar. In de serie “een poëtisch stadswandeling” die ik voor Mercurius RTV maakte in 2006 heb ik met meerde dichters hun gedicht over het geliefde stukje stad opgenomen. Met Tjisse Hettema die niet zo blij was  toen het kerkhof geruimd werd en plaats moest maken voor een parkeergarage. Het is ook wat onwaardig naar het verleden toe, zo een parkeergarage. Er werden wel een hoop botjes gevonden en scherven en zelfs nog een stukje Romeinse villa. Ook kregen de archeologen enig inzicht in het waarom de Oldehove bijna een meter uit het lood staat. Niet dat hij er rechter door gaat staan. Maar toch leuk. Melvin is ook de derde dichter waarmee ik een gedicht opneem over de Prinsentuin.
Op de website van Tresoar vond ik uit de Poëtische stadswandeling nog de de Koperetún van Hylke Tromp. 
Met Melvin heb ik meerdere gedichten opgenomen waarvan de Zuid Vleugel me het meest bij staat. De Zuid-Vleugel van het oude Bonifatiushospitaal werd als laatste van het complex gesloopt. Vlak voor de sloop konden we er het gedicht Bonifatiushospitaal of Bonnehos nog opnemen. Geweldig decor. Jammer genoeg zijn de opname niet in mijn bezit. Wel vond ik deze uit oktober 2008 daterende foto’s. In november van dat jaar was de Zuid-Vleugel geschiedenis. Nu is het een luxe nieuwbouwwijk.

Wel heb ik nog “Westeinder” van Melvin. Uit oktober 2009. Niet eerder op mijn videoblog geplaatst.  Ik was nogal in me nopjes met de wolkenluchten kan ik me herinneren en heb veel hals brekende toeren moeten uit halen om een grijze grijpvogel (een F16) te filmen. Nog bijna met me vriendinnetje opgepakt door militaire politie omdat ik door het hek van de vliegbasis stond te filmen of me anderzijds verdacht ophield in de buurt van de basis. Je moet wat doorstaan om een beetje leuk filmpje te maken.


Onder Westeinder heb ik muziek gebruikt van de Griekse componist Elini Karaindrou. Onder Oldehoofsterkerkhof een live opname van John Zorm met de groep Bar Kokbha en onder Prînsetún het nummer Le voyage de Sahar van Anouar Brahem.