0chtenddauw

Na alle stormachtige en donkere dagen plotseling een paar heldere en zonnige dagen. In de stad was er weinig boeiends te filmen dus maar even buiten de stad gekeken. In het Leeuwarderbos reeën gesignaleerd. Met mijn fiets aan de hand liep ik aan de rand van het bos en stond plotseling oog in oog met ze. Voor ik mijn statief had uitgeklapt waren ze 2 km verder. Schuwe beestjes. Met de zoomlens kon ik ze nog achter halen. Maar dat is niet optimaal. Duidelijk is dat ze aan de randen van het bos bivakkeren. Ze maken uitstapjes naar de bewoonde wereld. Naar de volkstuintjes denk ik. Daar had ik ze al eens gezien. Het beste is dus om vroeg in de ochtend -voor dag en dauw- met een boerenkool op je hoofd je verdekt op te stellen aan de rand van het bos en dan maar wachten. Lunchpakketje mede nemen.

 gebruikte muziek: Jan Garbarek

Paranormale verschijnselen bij Hegebeintum

In mijn bezit is een klein oud boekwerkje dat Nederlandse Mythen en Sagen heet. Het boekje bevat een hoofdstukje Friese sagen en volksverhalen. Het  beschrijft o.a. de reuzen Manke Meine en Kromme Knilles uit Akrum en het kwade wiif van Hylpen en vooral veel dwaallichten. Dwaallichten zouden dolende zielen van mensen zijn die nog iets af te maken hebben. Bijvoorbeeld van kinderen die niet gedoopt zijn. Zij trekken mensen naar het water toe.

Volgens Nederlandse Mythen en Sagen zijn er dwaallichten bij de terp van Hegebeintum gesignaleerd. Nu heb ik in de buurt gewoond en heb er inderdaad veel dwaallichten waargenomen. Meestal deed ik de waarnemingen als ik ’s avonds op de fiets vanuit de kroeg op weg naar huis was. Het gebied heeft veel lange en niet of slecht verlichte wegen. Lichtvervuiling komt er niet voor. Van Leeuwarden is slechts een vage gloed aan de horizon waarneembaar. Het is dus stikdonker. Soms is in de verte een enkele lantaarnpaal te zien. Niet zelden heb ik een dergelijke paal voor iets buitenaards of  paranormaals aangezien. Maar de dwaallichten zijn overgeleverde volksverhalen en dateren uit duistere tijden toen er nog geen lantarenpalen bestonden en komen voor in alle tijden, landen en culturen.

Ongeveer 2 jaar geleden heb ik met het medium Jane Rose Kelly Clarent voor een aflevering van dit videodagboek een bezoek gebracht aan het kerkhof van Lekkum. Jane zag daar een geestverschijning. Het betrof een dame in een blauwe jurk. De geest had daar een bepaalde taak die betrekking had op het onderhouden van het kerkhof dat er enigszins vervallen bij lag. Hoewel er in Nederlandse Mythen en Sagen geen melding gemaakt wordt van een geest in een blauwe jurk bij Lekkum was het een geest met een missie of taak. Dus zou het best een dwaallicht geweest kunnen zijn. In het boekwerkje trof ik ook niets aan van de kleur van het gemiddelde dwaallicht. Maar al met al leek het me reden om met het medium poolshoogte nemen bij Hegebeintum waar volgens het boek dus een dwaallicht zou rond hangen.

Jane wilde aanvankelijk ’s avonds op pad. Immers is het waarschijnlijker een geestverschijning in het donker tegen het lijf te lopen dan bij daglicht. Maar in het donker is het slecht filmen. We hadden de mazzel dat we zonder problemen de sleutel van het kerkje kregen. Hoewel we geen dwaallichten hebben waargenomen ben ik in mijn overtuiging gesterkt dat ze er moeten zijn Een magische plek Hegebeintum. En die dwaallichten zijn nog niet van me af.

Wordt vervolgd. 

Gebruikte muziek: Abel Korzeniowski en het is de soundtrack van de film een Single Man

Oud en Nieuw en de Duik

De voorlaatste Nieuwjaarsduik was die van januari 2010. In januari 2011 werd de duik afgeblazen. De burgers mochten wegens ijsvorming niet in het water springen van onze burgervader. Hoewel ik er zelf geen liefhebber van ben verkeerde ik in de veronderstelling dat het aardige van de Nieuwjaarsduik nu juist het even rond dobberen tussen de ijsschotsen betrof, maar dat bleek niet het geval te zijn. Behoudens een enkele dwarspisser ging er niemand te water. Maar de opkomst voor de duik was dit jaar groot. Maar liefst 60 gegadigden gingen te water aan de Singelstraat.

Net als voorgaande keren heb ik stelling genomen aan de Prinsentuin kant. Dus aan de overkant. Het is een prima plekje. Minder druk en je kijkt frontaal op de menigte en springplaats. Eigenlijk moet de sprong met 2 camera’s gefilmd worden. Ook eentje aan de Singelstraatkant. Bij het bestuderen van beelden van derden, die aan die kant gemaakt zijn, zie ik de beperkingen. En de reden waarom ik aan de overkant sta. Aan de Singelstraatkant kun je de sprong zelf niet goed filmen. Het is er te druk. Er gaat dus altijd een fotograaf voor je staan. Dat zie je hier gebeuren. Fotografen zijn takkelijers. Het beste zou zijn om de fotograaf subiet in het water te duwen. Tenslotte is het de Nieuwjaarsduik. Wat je daar wel weer goed kunt filmen zijn de duikers die uit het water klimmen en hun reacties en/of staat van onderkoeling. Dat mis ik dan weer aan de overkant.

Het gemeentelijk vuurwerk bij de Oldehove heb ik dit jaar vanaf de Verlaatsbrug gefilmd. Vlak bij het kamp van Occupy.

De gebruikte muziek onder het vuurwerk is de Winter uit de Vierjaargetijden van Vivaldi

Onder de Nieuwjaarsduik hen ik naast de muziek van het daar op praam aanwezige en onvolprezen Dweilorkest, ook muziek van het Kronos Quartet gebruikt. Van de CD Caravan het nummer Misirlou twist.

Het camerakruikje - Kerstverhaal

Vorig jaar rond deze tijd, vroor het. Het had ook al gesneeuwd. Ik kan het me herinneren omdat ik toen het camerakruikje heb uitgevonden. Bij opnamen onder het 0 punt stopt mijn camera ermee. Bij de opname van mijn kerstbijdrage van 2010 was dit het geval. Het was toen rond de –5. Niet alleen lastig maar je vraagt je ook af, of het apparaat nog wel te reanimeren is? Thuis gekomen heb ik hem eerst 2 uurtjes op een warm plekje gelegd. Na hem van de beademing gehaald te hebben, drukte ik voorzichtig op de startknop en het welkoms pingeltje  weerklonk als vanouds. Omdat nu duidelijk was dat ik de camera warmer moest vervoeren, kwam ik op het lumineuze idee van het camerakruikje. Op het internet heb ik na getrokken of andere verlichte geesten me misschien voor waren geweest. Misschien is er zelfs al een camerakruikje in de handel? Dit was niet het geval. Dus in het vervolg een fles, kruikje, zakje of wat dan ook, met warm water gevuld, mee nemen in mijn tas. Uiteraard is het zaak te zorgen dat alles goed zit en waterdicht is. Later las ik op een of ander fotografenforum, dat het euvel algemeen voorkomt. De accu van foto en videotoestellen stopt er bij diepvries temperaturen mee. Het advies was; een reserve accu meenemen. Een warme. Uiteraard.

Dit jaar is het aanmerkelijk zachter. Veel nattigheid, maar geen sneeuw. Een kerstaflevering zonder sneeuw is net niks. Maar de kerstverlichting in de Leeuwarder binnenstad is fraai. Erg knap hoe ze die honderden led lampjes in de bomen hebben gekregen. En hoe ze het er weer uit moeten peuteren. Moet er niet aan denken. Ik raak al in de stress bij het zien van een snoertje van 2 meter. Daarom ben ik er ook maar mee gestopt. Bovendien hebben mijn buren hun huizen dermate overvloedig voorzien van verlichte, rendieren, kerstmannen en sterren dat ik zonder extra kosten kan mee genieten.

Occupy Leeuwarden

De regen en hagelbuien worden af en toe afgewisseld door een bleke zon, die laag aan de horizon staat. Aan de Lange Marktstraat is er ondanks het slechte weer alom bedrijvigheid in het onlangs opgerichte bezettingskamp van Occupy Leeuwarden Het hart van de Friese Financiële wereld is bezet.
Een van de dingen die ik vergeten ben te vragen, was de achtergrond van de Occupyers. Maar op de website van Occupy Leeuwarden las ik dat er geen enkele politieke ideologie achter Occupy zit en de achtergrond zeer uiteenlopend is. De bewoners van het tentenkampement waren vriendelijk. Eigenlijk had ik verwacht dat de lokale kraakbeweging aan te treffen, maar dat was niet het geval.

De bezetters deden me aan de jaren ‘60 denken. De peacevlag in top en een bord dat opriep tot liefde. Gezien de bezuinigingen van dit kabinet had ik meer iets van de barricade op en revolutie verwacht, maar daar was geen sprake van. De website geeft aan dat Occupy geen linkse beweging is, maar een doorsnee van de samenleving, waarbinnen alle politieke stromingen zijn vertegenwoordigd. Het gemeenschappelijke is dat ze zich allemaal zorgen maken over de oneerlijke verdeling van macht en kapitaal. Dat laatste is dan wel weer links, dacht ik. De meeste VVDers zullen vast erg in hun nopjes zijn met de huidige verdeling.
Inmiddels trekken er winterse buien over het land en vraag ik me af of  hoe de tentjes het houden. Ook de vraag of dit  nu wel of niet een handige manier is om iets te doen aan de graaicultuur en de financiële-crisis of God moge weten in welke crisis we zitten, speelt op het moment. In Amsterdam wordt het tentenkamp voor het grootste gedeelte ontruimd en de winter moet nog beginnen.

De gebruikte muziek: The Cracow Klezmer Band en het komt van de CD the Warrior. Wat dan wel weer toepasselijk is.