Karma Deleg Chö Phel Ling

Voor een organisatie waar ik in het verleden betrokken bij was heb ik, alweer enige tijd terug, meegewerkt aan een interview met Lama Kawan op de stoepa bij Hantum. Het interview werd gedaan door een collega van me en ik deed de fotografie. Onderweg naar Hantum stopten we in Holwerd om een geschenk voor de Lama te kopen. Voor zover ik me kan herinneren betrof het iets van een schaal met een plant of iets dergelijks. Veel keus heb je niet in Holwerd. Maar de Lama bleek er zeer vereerd mee te zijn. Het geschenk werd direct naast een van de Boeddha-altaren gezet. Het interview was vooral bedoeld om iets te weten te komen van de Chinese inval in Tibet, de vlucht voor het leger naar India en hoe hij uiteindelijk in Hantum verzeilde. Er bleek een Franse tolk aanwezig die geen Nederlands sprak en het Tibetaans van de Lama dus naar het Frans vertaalde. Op de vragen die betrekking hadden op zijn vlucht en het leger kwam weinig reactie. Na een uur vertalen las ik in het notitieboekje van mijn collega slecht één zin: “Het verdelen van het graan”.

Nu had ik wat uiteenlopende versies vernomen van de manier waarop de Lama hier terecht is gekomen. Maar na zijn vlucht voor het Chinese leger naar India is hij uiteindelijk op uitnodiging naar Nederland gekomen. Dus hij is niet meegekomen met hippies, zoals me eerder verteld is. Hij werd uitgenodigd om hier lezingen te houden of les te geven of om de boodschap te verkondigen. Binnen de hippiebeweging in de jaren ’60 en ’70 was een duidelijke behoefte aan spiritualiteit. Met name oosterse religies en filosofie was helemaal in. Lama Kawan gaf les in het Tibetaans in de Kosmos in Amsterdam. Een tolk was niet nodig want de Lama sprak direct tot je hart. Iedereen begreep het onmiddellijk.
In de jaren ’70 ontstond in de Randstad ook een beweging naar het platte land. Boerderijen en huisjes waren in Noord-Friesland goedkoop. Langs de Waddendijken stond veel leeg. Dit bleek erg intrek bij kunstenaars en de nieuwe generatie verlichte hippies die Lama Kawan hier introduceerde. 

Lama Kawan en het medium Jane Rose Kelly Clarent

Bij afscheid kreeg ik van de Lama een geschenk. Het betrof een houtsnede van een mantra of iets dergelijks. Het werd persoonlijk door hem gezegend en volgens de tolk zouden nu 12 godinnen mij beschermen tegen het kwaad waaronder een overval door struikrovers. Of de houtsnede geheel dekkend is, weet ik niet. Ik heb er zo mijn twijfels over. Maar die 12 godinnen.

Paranormale verschijnselen bij Hegebeintum

In mijn bezit is een klein oud boekwerkje dat Nederlandse Mythen en Sagen heet. Het boekje bevat een hoofdstukje Friese sagen en volksverhalen. Het  beschrijft o.a. de reuzen Manke Meine en Kromme Knilles uit Akrum en het kwade wiif van Hylpen en vooral veel dwaallichten. Dwaallichten zouden dolende zielen van mensen zijn die nog iets af te maken hebben. Bijvoorbeeld van kinderen die niet gedoopt zijn. Zij trekken mensen naar het water toe.

Volgens Nederlandse Mythen en Sagen zijn er dwaallichten bij de terp van Hegebeintum gesignaleerd. Nu heb ik in de buurt gewoond en heb er inderdaad veel dwaallichten waargenomen. Meestal deed ik de waarnemingen als ik ’s avonds op de fiets vanuit de kroeg op weg naar huis was. Het gebied heeft veel lange en niet of slecht verlichte wegen. Lichtvervuiling komt er niet voor. Van Leeuwarden is slechts een vage gloed aan de horizon waarneembaar. Het is dus stikdonker. Soms is in de verte een enkele lantaarnpaal te zien. Niet zelden heb ik een dergelijke paal voor iets buitenaards of  paranormaals aangezien. Maar de dwaallichten zijn overgeleverde volksverhalen en dateren uit duistere tijden toen er nog geen lantarenpalen bestonden en komen voor in alle tijden, landen en culturen.

Ongeveer 2 jaar geleden heb ik met het medium Jane Rose Kelly Clarent voor een aflevering van dit videodagboek een bezoek gebracht aan het kerkhof van Lekkum. Jane zag daar een geestverschijning. Het betrof een dame in een blauwe jurk. De geest had daar een bepaalde taak die betrekking had op het onderhouden van het kerkhof dat er enigszins vervallen bij lag. Hoewel er in Nederlandse Mythen en Sagen geen melding gemaakt wordt van een geest in een blauwe jurk bij Lekkum was het een geest met een missie of taak. Dus zou het best een dwaallicht geweest kunnen zijn. In het boekwerkje trof ik ook niets aan van de kleur van het gemiddelde dwaallicht. Maar al met al leek het me reden om met het medium poolshoogte nemen bij Hegebeintum waar volgens het boek dus een dwaallicht zou rond hangen.

Jane wilde aanvankelijk ’s avonds op pad. Immers is het waarschijnlijker een geestverschijning in het donker tegen het lijf te lopen dan bij daglicht. Maar in het donker is het slecht filmen. We hadden de mazzel dat we zonder problemen de sleutel van het kerkje kregen. Hoewel we geen dwaallichten hebben waargenomen ben ik in mijn overtuiging gesterkt dat ze er moeten zijn Een magische plek Hegebeintum. En die dwaallichten zijn nog niet van me af.

Wordt vervolgd. 

Gebruikte muziek: Abel Korzeniowski en het is de soundtrack van de film een Single Man