Zomerstop

Bloemenmarkt 2011

Hemelvaartsdag viel dit jaar op een zonnige dag. Dat maakt de jaarlijkse bloemenmarkt op de Lange Marktstraat welzo vrolijk. Pak weg 2 km bloemen en druk. Heel druk.

Het Fries Straatfestival 2011

Wederom had het Straatfestival te kampen met donker en regenachtig weer. Evenals vorig jaar signaleer ik spatters op de lens. Wat jammer is. Maar niemand liet zich hierdoor tegen houden. Zowel de theatergezelschappen en het publiek niet, dat in grote getallen toegestroomd was. Het Straatfestival vind ik verre weg het leukste evenement van het jaar. Bewonderenswaardig vind ik de aandacht en het werk dat aan de kostuums en de hele entourage besteedt is. Temeer omdat het geheel zonder winstoogmerk plaats vindt. Lijkt me trouwens ook niet niks om met een pak met een 2 meter lange draken kop door de stad te sjouwen. Of op stelten. Wat dat aan gaat lijkt het festival soms wel wat op carnaval.

De gebruikte muziek is van Frank Zappa. Wat me opvalt is dat muziek uit de jaren 60 vaak veel vrolijker is dan wat daarna kwam. Ik had wel wat problemen met beschadigde mp3 bestanden. Zodat ik er later weer aan moest gaan sleutelen. Dat is misschien wel te horen.

Het nieuwe Friese Proviciehuis

Het nieuwe Provinciehuis aan de Tweebaksmarkt voegt met zijn 45 meter iets toe aan de skyline van Leeuwarden. Misschien niet zo enthousiast als de Achmeatoren met  115 meter. Maar toch, het nieuwe bouwsel mag er zijn. De afgelopen Dag van de Bouw bood de mogelijkheid om de nieuwe aanwinst van binnen te bekijken.
Klachten van omwonende betrof voornamelijk het ontbreken van groen op de binnenplaatsen. Nu valt er niet te verwachten dat er op de parkeerkelder een fatsoenlijke begonia kan groeien, maar voor de 80 miljoen die het geheel gekost heeft, had de aannemer best een leuke vijver met wat pompeblêdden kun organiseren. 

Toen ik de beelden terug zag viel me op dat het hele zaakje vol gegooid was met gele, onkruidwerende steentje. Die overigens helemaal niet zo onkruidwerend zijn. Mijn buurman heeft ze ook, maar die staat zich een ongeluk te schoffelen. Duidelijk is ieder geval dat er voorlopig geen voornemens zijn tot aanplant van struiken of gewassen anderzijds. Jammer. En een gemiste kans om wat meer groen in de binnenstad te krijgen. In hoeverre de binnenplaats voor publiek toegankelijk is, is me niet helemaal duidelijk. Gezien de ruimte die het hele gebouw inneemt in de binnenstad had me dat wel realistisch geleken. Een paar bankjes onder een boompie bij de vijver met pompeblêdden was leuk geweest. Niet dus.

De gebruikte muziek is van Jan Garbarek 

De molkfarder, Ruurd Wiersma

Van het verhaal over het leven van Ruurd Wiersma (1904 – 1980) dat de rondleider van het Ruurd Wiersmahuis vertelde, heb ik alleen het gedeelte gebruikt dat zich afspeelt in Birdaard. Dit om technische reden. Niet omdat het niet interessant was. In tegendeel. Ik zag de speelfilm helemaal voor me. Het decor staat er nog onaangetast door de tijd. Het woonhuis en het dorp Birdaard aan de Dokkumer Ee. Alle ingrediënten zijn er. Het melkvervoer per praam langs de oude melkfabrieken langs de Ee. In de jonge jaren nog met de stok voortbewogen. De tragiek van een liefde met een meisje van andere en dus de verkeerde religieuze achtergrond. De dorpelingen die de kunstuitingen van Ruurd maar prutswerk vonden. De worsteling met religie. En natuurlijk de Elfstedentochten met de schaatsers die 2 keer door het dorp kwamen. Op weg naar Dokkum en terug richting Leeuwarden.

Wiersma heeft 300 schilderijen gemaakt. Waarvan slecht een klein gedeelte in bezit of in bruikleen is van de Stichting Ruurd Wiersmahûs. Het betreft z.g. naïeve kunst  Ik vind het werk vooral vrolijk. Kom daar vandaag de dag in de beeldende kunst maar eens om. Kunst is een serieuze zaak en daar past meestal geen humor of olijkheid bij. De kinderlijke fleurige mannetjes en vrouwtjes lijken allemaal te juichen en er zin in te hebben. Door het gebrek aan diepte doet ook een beetje denken aan primitieve kunst. Daar waar er pogingen gedaan worden om het perspectief toe te passen wordt het verkeerd uitgevoerd, zodat de ramen naar de verkeerde kant open gaan. Maar het mag de pret niet drukken. Ook het gebruik van alleen primaire kleuren geeft het werk een bepaalde helderheid, die prachtig is.

Het leuke van het museum lijkt me dat het verhaal en het werk niet alleen behouden blijft maar ook aangevuld wordt. Internet kan daar vandaag de dag een rol inspelen. Even zoeken op marktplaats.nl leverde een aantal naieve schilderijen op. Geen Wiersma, maar echt gezocht heb ik niet. Overigens hoorde ik dat Wiersma bij leven wel degelijk werk verkocht. Het Wiersmahuis werd bezocht door de langsvarende bootjes toeristen. Er zaten meer kunstenaars in Birdaard maar het werk van Ruurd zal betaalbaar geweest zijn en de paneeltjes makkelijk mee te nemen als herinnering aan een fraai stukje Friesland.

De gebruiktemuziek is van Eleni Karaindrou