Wederom Bloemenmarkt

De vaste jaarlijks evenementen heb ik eigenlijk een beetje gehad. Dus dit jaar geen Koninginnedag en geen Straatfestival. Uitzondering maakt de jaarlijkse bloemenmarkt op Hemelvaartsdag. Maar dat heeft te maken met de ontruiming van het Occupykamp aan de Lange Marktstraat. Nu had ik zelf al een beetje geredeneerd, dat het niet verstandig zou zijn om op die plaats langer te blijven staan. Het was me opgevallen dat de publieke opinie steeds negatiever werd. Terecht dus dat ze stoppen en proberen om de boodschap op een andere manier aan de man te brengen. Ik vond Occupy een beetje zweverig, maar het lijkt me wel zinvol dat er mensen blijven vertellen dat we met ze allen opdraaien voor het gegraai en gesjacher van de banken. Daar hoor ik nog steeds te weinig politici over. Het is kennelijk makkelijker de AOW-leeftijd op te schroeven dan de bonuscultuur aan te pakken of er voor te zorgen dat onze pensioenen waardevast blijven.

gebruikte muziek is van Koby Israelite en komt van de CD, Dance of the idiots

Leslokaal gezocht

In Leeuwarden zijn op het moment verschillende kunstbeoefenaars zoekende naar vervangende atelier of studioruimte. Dit i.v.m. de sluiting van het Centrum der Kunsten, Parnas. De deuren van het centrum blijven na de zomervakantie gesloten wegens bezuinigingen. Ook Eddie Sikma, docent schilderen in Parnas, zoekt voor zijn leerlingen een andere ruimte. Hoe de wijkgerichte aanpak van Cultuurwethouder Diks uit gaat pakken is me nog niet al en geheel duidelijk. Maar dat ligt vast aan mij. We wachten af.

Gebruikte muziek: Allen Toussaint, John Zorn

Tekening en schilderij: Eddy Sikma

De Volkssociëteit Friesland

heb de heer Reimer Visser voor het eerst ontmoet in 2009, toen ik op weg was naar de Tjessingawei om te kijken of ik daar iets kon filmen van de Open Luchtmachtdagen op de vliegbasis. Voor zijn deur aan de Troelstraweg had hij een prachtig bewegend beeld van Piter Jelle Troelstra neergezet. Met de tekst “It Moat Oars”. Toen ik het filmde, Ik kwam hij naar buiten en nodigde me uit voor een kopje koffie. Reimer restaureert oude auto’s. Hoe hij het precies doet is me niet helemaal duidelijk, maar het zijn prachtige oldtimers.

Met de afgelopen Internationale vliegoefening op de luchtbasis ging ik wederom op de Tjessingawei kijken. Je kunt er dicht bij de basis komen. Reimer stond voor de deur van zijn werkplaats. Omdat ik nieuwsgierig was of hij nog andere auto’s had gerestaureerd vroeg ik of ik nog een keer langs mocht komen. Voor ik door kon fietsen wist hij nog te melden dat er een soos opgericht was. Reimer was de week daarop toen ik met mijn camera langs kwam met geheel andere zaken bezig dan oldtimers. De Groote Bonte Koe (de naam van zijn huis) biedt gelegenheid aan een aantal verontruste burgers die zich hebben verenigd in de Volkssociëteit Friesland, om te vergaderen. Het duurde even bij me voor het kwartje viel, maar toen begreep ik dat het Leeuwarder Dagboek uitverkoren was om de oprichting wereldkundig te maken. Bij deze dus.

Aan het eind van de Tjessingawei liep tot 1960 het Dokkumer Lokaeltje. De treinverbinding tussen Leeuwarden en Anjum. Ik heb al een poosje het plan om de oude route langs te fietsen en de restanten van het spoor te filmen. De oude stationnetjes die nog overal in Noord-Friesland nog bestaan. En de loodsen en stukken rails. Onlangs was er sprake van om de oude treinverbinding te herstellen en tot voorkort lag de rails er nog. Maar in de LC had ik al gelezen dat ze bezig waren de oude rails te verwijderen. Er zou een klein kapitaal aan oud ijzer liggen. Inderdaad zonde om te laten liggen. Alleen het Dokkumer Lokaeltje kunnen we nu natuurlijk wel schudden. Jammer. Ook de bielzen zijn weg. Altijd leuk voor de tuin. Alleen de stenen liggen er nog en er staan veel mooie wilde planten. Ik vond nog een bijzondere steen. Een steen met een gaatje waarvan ik niet weet wat het is. Eerst dacht ik een versteend botje. Kan een stukje van een oude pijp zijn. Later dacht ik dat het misschien een kraal van een ketting van een of andere oer Fries geweest zou kunnen zijn. Maar het zal wel een duistere vondst blijven.

Gebruikte muziek:  flambee montalbanaise van ene meneer Gus Viseur et son orchestre en het 2de muziekje is van Bob Brozman.

Frisian Flag 2012

Afhankelijk van de wind stijgen de straaljagers op aan de kant van Marssum of bij Jelsum. De militaire vliegoefening heeft veel bekijks van z.g. spotters. Aan de Marssumkant van de basis is hier voor een speciale spottersheuvel opgeworpen. De meeste spotters maken gebruik van gigantische telelenzen en zijn net als de straaljagers afkomstig uit alle mogelijke Europese landen. Voor de start van de middagoefeningen is het zaak bijtijds op de heuvel te staan omdat je anders geen geschikt plekje meer kunt vinden. Er staan dan 3 rijen spotters, waarvan de achterste rij voorzien is van een trapje.

Omdat ik nooit op een plek kan blijven staan was ik mijn plekje snel kwijt. Mijn camera heeft wel een goede telelens maar is te licht om fatsoenlijke beelden te maken op grote afstand. Ik heb leren werken met de beperkingen van een kleine en lichte camera. Snel bewegende objecten op grote afstanden filmen kan dus niet. Het plan was dan ook om een beeld te geven van de aanwezige spotters. Maar ik ontkwam niet aan een poging het vliegend oorlogsmaterieel te filmen. Een welhaast ondoenlijke zaak. De toestellen hebben bij opstijgen een korte aanloop met een boel lawaai nodig en stijgen vervolgens bijna verticaal op. Net als het landen is het een proces van een paar seconden. Het heeft me geruime tijd gekost om er achter te komen hoe ik ze het best in beeld kon krijgen. Eerst van opzij, toen van onderen. Ik ben nog op het kerkhof gaan staan. Boven op de terp van Jelsum. Dan heb je wel een mooi overzicht van de vliegbasis, maar alles is dan weer te ver weg. Toestand. Maar voorlopig is de rust wedergekeerd. De LC wist te vermelden dat in Marssum, door de verhoogde vliegactiviteiten, het cement uit de voegen rammelde. In Jelsum vlogen de toestellen over de nokken van de daken naar de landingsbaan die direct naast de autoweg begint. Wel een mooie plek. Maar ik had niet het gevoel er echt veilig te staan. De plannen die ik had om in Bilgaard te geen wonen, omdat het lekker dicht bij het Leeuwarder Bos (en dus de vliegbasis) ligt, heb ik maar even vergeten. Wat een takkeherrie.

Gebruikte muziek is grotendeels van Vangelis. In verband met auteursrechten is het geluid in een aantal landen weggehaald. Dat is jammer. Maar ik had geen zin en te weinig tijd om nieuwe muziekje te zoeken.

Atelierbezoek Reinier Knol

De ene dag lees je in de krant dat de kandidaatstelling voor Culturele Hoofdstad van Europa 2018 wordt afgeblazen door de gemeente- raad, omdat het allemaal te duur zou worden. De andere dag lees je weer dat het dan misschien toch wel weer door kan gaan. Vier tot vijf miljoen Euro is een hoop geld. Dat de stad en misschien de hele provincie een beetje opgepoetst moet worden lijkt me duidelijk. Maar waarom dat zo duur moet zijn is me niet al en geheel duidelijk. Maar ik zal wel wat gemist hebben. Aan Reinier Knol zal het in ieder geval niet liggen. Ik denk dat het voor veel beeldend kunstenaars in de provincie een opsteker kan zijn. Los van of we dan kandidaat, kandidaat of kandidaat zijn of worden, lijkt het me een goede zaak een beetje cultuur uit te dragen in stad en ommelanden. Of wat dat ook moge zijn. Jammer dat net door de bezuinigingen, kunsteducatie de nek is omgedraaid en het muziekonderwijs is gereduceerd tot boerenblaaskapel niveau. Maar toch. De kandidaat stelling zou dus een hoop mogelijkheden bieden. Echt zien doe ik het nog niet. Maar dat komt misschien nog.

Wat mij bij het atelier bezoek van Reinier Knol het meest opviel was zijn PR. Van de meeste kunstenaars die in mijn dagboeken voor komen, hoor of zie je verder vrij weinig tot niets meer. Reinier daar in tegen kom ik regelmatig tegen in de Mercurius redactiemail. Hij houdt ons middels een nieuwsbrief op de hoogte van zijn activiteiten. PR is iets waar bijzonder weinig kunstenaars kaas van gegeten hebben. De Leeuwarder kandidaatstelling biedt misschien voor een hoop luitjes de mogelijkheid tot presentatie of om iets uitvoerends te doen. Zou mooi zijn.

Gebruikte muziek:

Bob Drozman

Devil’s slide