Posts tonen met het label Jane Rose Kelly Clarent. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jane Rose Kelly Clarent. Alle posts tonen

vrijdag 21 september 2012

Het geheim van Wiuwert


In de komende dagboekafleveringen ga ik samen met de danseres/medium Jane Rose Kelly Clarent opzoek naar spiritualiteit. Friesland is een spirituele provincie. Tal van sekten en geloofsgemeenschappen hebben er door de eeuwen heen onderdak gevonden. Het was het idee van Jane om als eerste de mummies van Wiuwert te bezoeken. Pak weg 25 jaar geleden heb ik de grafkelder al eens bezocht. Sindsdien moeten duizenden toeristen de 400 jaar oude menselijke resten hebben bezocht. Even griezelen in Wiuwert. 
 Persoonlijk heb ik liever een spookhuis. Met klapperend keukenkastdeurtjes en zwevend serviesgoed. Mochten er lezers van mijn blog nog een tof spookhuis weten, dan verneem ik dat graag. Ook geheime formules om mummies tot leven te brengen zijn welkom.
Gebruikte muziek: Immortality, Egyptian
Alpha Wave Movement

dinsdag 18 mei 2010

Danseres/ medium Jane Rose Kelly Clarent


Op dat ogenblik
ging er onzichtbaar iets aan mij voorbij:
Luisterend met al mijn zinnen hoorde ik
Mijn moeder fluisteren:
“het is goed met mij”
Ida Gerhardt

Ik heb Jane Rose Kelly Clarent ontmoet tijdens de opnamen voor mijn kerstbijdrage van 2008 voor Omroep Mercurius. Toen heb haar gefilmd terwijl ze paalldanste. Ze vertelde toen dat ze ook een medium is. Het paranormale heeft mijn interesse. We spraken af er nog eens op terug te komen.


Jane woont in een fraai verbouwde oude melkfabriek in Snakkerburen. Gelegen aan de Dokkumer Ee. Met de opnamen zijn we 2 middagen bezig geweest. Omdat ik weinig wist van Jane haar paranormale begaafdheid hebben we dit eerst uitgebreid doorgenomen. Jane heeft contacten met het hiernamaals. Ze heeft een gids die Jerôme heet. Jerôme is het beste te omschrijven als een geest en komt ook uit het hiernamaals. Aldus Jane. Die middag zijn we naar het kerkhof van Lekkum geweest. Een mooi decor voor een dagboekaflevering. De korstmossen op de oude vervallen graven en op de achtergrond de boten op de Ee. Jane voelde de energie van de graven en kon omschrijven wat voor luitjes er begraven lagen. Ze nam ook een geestverschijning waar. Een dame in een blauwe jurk met een gieter.

Voor de volgende opname sessie was het interview gepland. Jane doet ook aan fotolezen. Door een foto van een overledenen kan ze in contact met deze persoon of zijn/haar geest. komen. Ik kwam op het idee om voor de camera een vraag te stellen aan mijn al 8 jaar geleden overleden moeder. Achteraf vond ik het een minder goed plan, omdat het toch nogal persoonlijk is. Maar het is tenslotte een dagboek. Op welke vraag ik zou stellen heb ik een poosje zitten broeden. De kans dat er nog ergens een geheime schat begraven ligt is minimaal.

De dood van mijn ouders heb ik eigenlijk wel afgerond. Uiteindelijk besloot ik te vragen of ze daar boven een beetje gelukkig is. Het laatste levensjaar van mijn moeder was erg verdrietig, zij miste mijn vader die een jaar eerder overleed. Je moeder heeft haar rust gevonden, ze is opgehaald door bekenden, wist Jane via de foto mede te delen. Maar mijn moeder vertelde nog veel meer. Ze maakte zich een beetje zorgen om me, en noemde me recalcitrant. Het woord recalcitrant werd vaak gebruikt door mijn moeder, met name als ze het over mij had. Hoewel ik me nooit zo bewust was dat ik een dwarspisser ben.
Maar er werden meer dingen omschreven die me erg bekend voor kwamen.


Het is een lange dagboekaflevering geworden. Ik vond het boeiend om te doen, hoewel het erg over de dood ging. Met de zomer in het vooruitzicht gaan we voorlopig nog maar even genieten van het leven.


De gebruikte muziek is van Vangelis