Hart voor Natuur

Bij het protest tegen de bezuinigingen op het cultuurbeleid van november vorig jaar waren meer mensen betrokken dan bij de demonstratie van zaterdag 19 februari. Dit keer ging het om de bezuinigingen op het natuurbeleid. De Lange Pijp stond niet vol. Behalve dan, met schapen en de landelijke media die op de schaapskudde met herder afgekomen waren. En natuurlijk waren de politieke partijen er. Ze voerde campagne voor de komende verkiezingen. De PvdA deed haar best ook een beetje jong en groen over te komen. En de VVD hield zich als veroorzaker van de commotie, begrijpelijkerwijs wat afzijdig.

De muziek is van: The Seatbelts - de Ierse groep Kila en het laatste stukje banjo muziek komt van Bela Flack.

De Kleine Wielenloop, SV Friesland

Op 12 februari vonden er 2 sportevenementen plaats in Leeuwarden. De Rengersparkloop en de Kleine Wielenloop. Nu ben ik niet sportief. In tegendeel. Hardlopen doe ik een enkele keer als ik de bus moet halen. Fietsen vind ik wel leuk. Maar ik zie het niet als een uiting van sportiviteit. Meer als een middel om van A naar B te komen. In ieder geval had ik nog nooit een sportevenement gefilmd. Ik koos voor de Kleine Wielenloop, eigenlijk meer om te kijken of het in de Groene Ster al een beetje opschoot met de lente.

Voor de gelegenheid had ik een diepgaande studie van de op het internet aanwezige routekaart gemaakt. Er waren looproutes van 5, 10 en 15 kilometer. Waarvan me de 10 kilometer me het meest haalbaar leek. Vanaf de start moest ik dan via een snellere route voor zien te komen. Want ik wilde ook de start filmen. Niet dus. Toen ik Cammingaburen uit fietste zag ik de meeste lopers al in de Groene Ster rennen. Geen probleem. Als ik nu snel naar Aqua Zoo zou fietsen zou ik ze kunnen filmen van over het water bij het molentje. Weer mis. Nog voor Aqua Zoo kwam de eerste sportieveling al aan rennen.

Inmiddels was het ook gaan regenen zodat het hele molentje nog nauwelijks te zien was. Mijn camera wil ook niet scherpstellen in de regen. Net voorbij de camping kon ik nog wat renners filmen. Als een verzopen kat, kwam ik weer bij de start/ finish aan. De voor de gelegenheid opgestelde klok vertelde me dat ik er ander half uur over gedaan had. Op de website van VC Friesland zag ik later dat de winnaar, ene  Jacob v.d.Leij uit Leeuwarden er 39.minuten en 46 seconden over gedaan had. Maar hij had niet gefilmd en met een statiefje staan klooien. Dat was een troost.

In de wetenschap dat er op zondag altijd wel een paar joggers door Cammingaburen en de Groen Ster sjouwen ben ik de dag daarop maar wat opnamen gaan maken. Nog steeds mistig. Dat wel.

De muziek is van Davis Grisman en Sam Bush die banjo speelt. Het heet “Hartford’s Real”. Dan heb ik nog een kort stukje van Bob Brozman gebruikt. Andre Hazes heeft het ooit tot voetballied gemaakt onder de naam, “wij houden van Oranje”. Maar het heet oorspronkelijk. “Auld Lang Syne”. Het is een Schots volkslied.

Het schip en de lading

Het blijft eigenaardig als je de Blokhuispoort binnen loopt. Door de getraliede ramen ziet het er nog steeds onvriendelijk uit. Het geheel blijft de beklemmende sfeer van een strafgevangenis houden. Ondanks dat de poort nu dagelijks open staat en de portier in geen velden en wegen meer te bekennen is.

De Blokhuispoort is nu een cultureel bedrijvencentrum. Een culturele brûsplak. Op de tweede binnenplaats bouwt stadskunstenaar Marten Winters met behulp van vrijwilligers een schip van maar liefst 20 meter. Het project heeft als naam, “het schip en de lading”. Het is meer dan alleen boot. Zoals het meestal het geval is met kunst zit er een gedachte achter. Wat precies heeft Marten me uit proberen te leggen. Maar de diepere bedoeling is me ontgaan. Dat hoeft wat mij betreft ook niet. Het schip is mooi, zoals hij daar op de binnenplaats van het oude gevang staat.

Als het hele bouwsel af is wordt hij met papier-maché bekleedt, Wat me nog een hele onderneming lijkt. Daarna wordt er een watervaste coating aangebracht. Als dat gebeurd is kan hij versiert en te water gelaten worden.
Ik wip af en toe het oude gevang maar eens in en blijf de onderneming volgen.

De gebruikte muziek is van Vangelis en komt van de CD the City.

Berichten uit de bouwput

Omdat ik dagelijks in de binnenstad van Leeuwarden kom, volg ik de nieuwbouw die daar gepleegd wordt een beetje. Iedere dag zie je vorderingen. De parkeergarage, het Fries museum, Amacitia en ook het Provincie Huis aan de Tweebaksmarkt.


Hier is de nieuwbouw kunstig tegen het oude monumentale Provinciehuis geplakt. Het bouwsel steekt met zijn 45 meter boven de binnenstad uit. Een gesprekje met een paar bouwvakkers bevestigde mijn vermoede dat het naar voorbeeld van een oude Friese boerderij of state gebouwd is. De twee glazen bouwsels op het dak zouden dan de schoorstenen kunnen voorstellen. Maar wat het precies was, dat wisten de bouwvakkers niet. Ik ook niet. Uitkijktorens wist een van hen nog te vermelden. Maar vermoedelijk gaat het om versiering en is glas gebruikt omdat het goedkoper dan steen is voor een nep schoorsteen. Alhoewel je er natuurlijk wel een geweldig uitzicht hebt.

Het bouwwerk is een aanvulling van de Leeuwarder skyline. Net als de Achmeatoren is het overal in de stad te zien. Ook de activiteiten van de bouwvakkers op 45 meter hoogte.


Gebruikte muziek is van Charles Mingus en het tweede muziekje van Primal Screem

Onder de Oldehove

Het ijsbaantje op het Oldehoofsterkerkhof had het tijdens de afgelopen feestdagen niet druk. Er was een overvloedig aanbod van natuurijs. Op de vlak bijgelegen Noordersingel lag een fraaie ijsvloer. Het levert karakteristieke beelden op. Schaatstaferelen hebben altijd iets traditioneels.. In de begintijd van de Elfstedentocht eindigde deze bij de Prinsentuin in de Leeuwarder binnenstad. Ik hoorde onlangs dat dit weer ter discussie staat. Lijkt me mooi zo een aankomst onder de Oldehove. Dan waren er nog de vogels. Ze hadden het niet makkelijk met de vorst in de bevroren grachten van de stad. Ze verdrongen zich bij de weinige wakken. Door de vorst kwamen er vogels naar de stad die je er normaal niet ziet. Zo was daar plotseling de kuifeend. Een kleine schuwe duiker die in de bevroren sloten geen voedsel meer kan vinden en de spaarzame wakken in de stad opzoekt. Het is een mooi beestje met kleine felle gele oogjes en een koddig kuifje op het achter op het koppie. Ze zijn veel schuwer dan de stadse eenden en koeten. Maar ze zijn hier om voedsel op te duiken en doen niet mee aan de voederpartijen die goedwillende burgers organiseren voor onze gevederde vrienden.

Vorig jaar heb ik het vuurwerk vanaf de Vrouwenpoortsbrug gefilmd. Dus ik moest een andere plek zoeken. Eerst was ik van plan vanaf de Verlaatsbrug te filmen. Maar ik vond dat wat eenzaampjes. Het is wat uit het bewoonde gedeelte. Maar wel een mooi uitzicht. Omdat ik in de veronderstelling verkeerde dat het vuurwerk in de Torenstraat, dus achter de Oldehove afgestoken zou worden ben ik in de Noorderplantage gaan staan, waar je zicht op de Torenstraat hebt. Niet dus. Het vuurwerk werd voor de Oldehove ontstoken. Logisch. Ik stond dus verkeerd. Onder het toeziend oog van een beveiliger die er op toezag dat ik niet stiekem over een hek zou klimmen, kon ik wat van mijn foute inschatting herstellen door voor Tresoar te gaan staan. Maar tevreden was ik achteraf niet. Het was rustig op het aftelfeest. Later thuis, zag ik op de webcam van Tresoar dat er misschien hooguit een clubje van 100 man voor het podium stond. Treurig. Maar ik voelde er ook weinig voor om daar in de kou een pilsje te gaan drinken. Moet er niet aan denken.

Gebruikte muziek:

- De soundtrack van Mission Impossible2 van Hans Zimmer met Heitar Pereira gitaar

- Uit de vier jaargetijden van Vivaldi een stukje uit de winter

- Bach - Prelude In C